Een werknemer vordert betaling van zijn loon. Dit wordt niet uitbetaald, omdat de werkgever van mening is dat de werknemer onvoldoende aan zijn re-integratie heeft meegewerkt.

Een werkneemster neemt ontslag op staande voet. De rechter oordeelde dat de dringende reden onvoldoende was onderbouwd, waardoor het ontslag als ongeldig wordt beschouwd. Deze uitspraak is relevant voor de salarisprofessional, want de werkneemster in kwestie had nu geen recht op een schadevergoeding en transitievergoeding.

Een werknemer komt niet opdagen en heeft zich niet ziekgemeld. Hoe pak je dat aan? En: hoe doe je dat met het loon? Een jurist legt uit.

Op staande voet ontslag, omdat de zakelijke tankpas één keer privé gebruikt is. Rechtsgeldig volgens de kantonrechter.

Je hoeft de kroeg niet altijd armer te verlaten. Soms kun je er ook met financieel voordeel weggaan. Dat was het geval voor de werknemer die een jaarsalaris afsprak op een bierviltje. Mét handtekening van de zakelijk directeur. Was deze afspraak juridisch gezien bindend?

De kantonrechter oordeelt dat een werkgever 4.470,75 overuren aan de werknemer moet uitbetalen. Dat staat gelijk aan zo'n 80.000 euro bruto. Een fikse som, terwijl overuren niet zonder meer in aanmerking komen voor vergoeding door de werkgever.

Een zieke werknemer vindt een nieuwe baan bij een andere organisatie in het kader van het tweede spoortraject, wanneer re-integratie bij het eigen bedrijf niet mogelijk blijkt. De eerste werkgever gaat er vanuit dat de arbeidsovereenkomst daardoor is geëindigd. Hoe zit dat precies? En hoe maak je de overstap officieel?

De Centrale Raad van Beroep (CRvB) heeft onlangs een specifieke uitspraak gedaan inzake de transitievergoeding en een slapend dienstverband. Daarbij tikte de CRvB het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) op de vingers.

Een medewerker glijdt uit op een gladde trap. Hij loopt daarbij een polsblessure op, met een operatie en korte opname als gevolg. Vindt de Inspectie SZW een boeterapport nodig?

De afwikkeling van een dienstverband heeft vaak behoorlijk wat voeten in de aarde. Meestal is de insteek van de werkgever dan om als het even kan zo snel mogelijk tot een vaststellingsovereenkomst te komen, zodat het afscheid vlot en zonder lastige procedures geregeld wordt. Zoals uit een recente uitspraak blijkt, kan het echter ook weleens té vlot gaan voor een werkgever.