Als een werknemer een product uit het eigen bedrijf wil kopen, gelden er regels voor de korting. Wat is gericht vrijgesteld en wat niet?

Een werknemer is 12,5 jaar in dienst. Ze krijgt een jubileumuitkering en een bos bloemen. Als werkgever wil je dit graag onbelast geven. (Hoe) doe je dat?

Hoe gaat het met de werkkostenregeling in de praktijk? Tien vragen aan Casper Mons over de werkkostenregeling (wkr) die sinds 2015 de regeling voor vrije vergoedingen en verstrekkingen heeft vervangen.

Alles wat een werkgever aan vergoedingen en verstrekkingen aan een werknemer doet toekomen valt in eerste instantie onder het loon. Daar vallen dus ook vergoede kosten onder. Daarbij wordt niet gekeken naar de zaken die eventueel belastingvrij kunnen worden vergoed. Het arbeidsrechtelijke loon, waaronder bijvoorbeeld de auto van de zaak en een ambtswoning, zijn belast bij de werknemer.

Advocaat-Generaal Niessen gaat in zijn conclusie in op de gebruikelijkheidstoets van de werkkostenregeling en de door de Belastingdienst gehanteerde doelmatigheidsgrens van € 2.400 per werknemer per jaar. 

Een aantal vennootschappen die deel uitmaken van een groep hebben in 2012 en 2013 aandelen om niet (bonusaandelen) toegekend aan een selecte groep van werknemers. Zij willen dit loonbestanddeel aanwijzen als eindheffingsbestanddeel onder de werkkostenregeling. Is voldaan aan de gebruikelijkheidstoets? Wat is de conclusie van Advocaat-Generaal Niessen (A-G)?  

De werkkostenregeling is in 2011 ingevoerd. Wat houdt de werkkostenregeling precies in, wat is er in de loop van de tijd veranderd en wat wijzigt er met ingang van 1 januari 2020?  

De werkkostenregeling (WKR) is sinds 1 januari 2015 voor alle werkgevers van toepassing. De gebruikelijkheidstoets is per 1 januari 2016 aangescherpt. De evaluatie van de WKR heeft in 2017 plaatsgevonden. De uitkomsten van de evaluatie zijn in maart 2018 gepubliceerd, iets later dan gepland. Wat is de stand van zaken?

Voor het eerst heeft een gerechtshof geoordeeld over de werkkostenregeling (WKR). De rechter oordeelde op 25 januari 2018 dat de werkgever in strijd handelde met de gebruikelijkheidstoets, met fikse naheffingsaanslagen tot gevolg. 

Vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen van maximaal € 2.400 per persoon per jaar vindt de Belastingdienst gebruikelijk. De afwijking van 30% geldt niet voor dit bedrag. Wel moet het aanwijzen redelijk zijn.