Verzorgen aangiften IB als personeelsverstrekking

15 feb 2010 Doorsturen Afdrukken

Een werkgever laat de aangiften inkomstenbelasting van een aantal buitenlandse werknemers op haar eigen kosten door een adviesbureau doen.

De waarde in het economische verkeer van deze verstrekking is gelijk aan de door het adviesbureau in rekening gebrachte bedragen omdat niet is aangetoond dat het bureau bij andere cliënten lagere bedragen in rekening brengt.

De situatie

Een bedrijf laat de aangiften inkomstenbelasting van een aantal buitenlandse werknemers doen door een adviesbureau en betaalt ook de rekeningen van het adviesbureau. Bij de aangiften inkomstenbelasting van de werknemers is voor deze verstrekking een bedrag van € 350 tot het loon gerekend. Het bedrag van de werkzaamheden verschilde nogal per werknemer: van € 35 tot € 3.059. Het adviesbureau bracht een vast bedrag in rekening per aangifte en variabele kosten voor andere werkzaamheden. Na een boekenonderzoek legt de belastinginspecteur naheffingsaanslagen, boeten en heffingsrente op. Na bezwaar van de werkgever worden een aantal bedragen verminderd. De werkgever stapt alsnog naar de rechter.

De vordering

Het gaat in dit geding om de hoogte van de correctie op het loon voor het fiscale advies. Het bedrijf is van mening dat de waarde in het economische verkeer hoogstens € 350 per jaar is. En dat bedrag is al in de aangiften verrekend. De belastinginspecteur meent dat het bedrag van de correctie gelijk is aan het bedrag dat het adviesbureau in rekening heeft gebracht.

Het oordeel

De rechtbank oordeelt dat het voor de bepaling van de waarde in het economisch verkeer alleen van belang is of het adviesbureau dezelfde bedragen in rekening brengt als zij aan andere cliënten doet. Er is niet aangetoond dat dat niét zo is. Dus gaat de rechtbank uit van de gefactureerde bedragen. De rechtbank verwijst voor dit uitgangspunt naar eerdere jurisprudentie (LJN BD4817).

Het bedrijf doet een beroep op het charter-arrest waarbij een werkgever een duurdere vlucht voor de werknemers boekte. In dat geval werden ook niet de werkelijke kosten als economisch waarde gerekend. De rechtbank wijst dit beroep af met verwijzing naar het feit dat het adviesbureau geen afwijkende bedragen hanteerde.

Het bedrijf doet ook nog tevergeefs een beroep op het vertrouwensbeginsel. De aangiften bevatten al een aantal jaren de post 'correctie heffingsloon' van € 350. Door die aangiften steeds te volgen, heeft de inspecteur het vertrouwen gewekt dat de waarde van de verstrekking werd geaccepteerd. Maar het volgen van een aangifte is volgens de vaste rechtspraak geen reden om de inspecteur gebonden te achten aan de het vertrouwen dat de belastingplichtige daar aan ontleent.

De rechtbank overweegt dat het ´aan de grove schuld van de eiseres te wijten is dat te weinig belasting is geheven'. Zij had zich moeten verdiepen in de fiscale gevolgen van de verstrekking aan de werknemers. De rechtbank acht de opgelegde boetes passend en ziet geen reden tot matiging. Omdat in de naheffing geen rekening is gehouden met het feit dat al € 350 in de aangiften was verwerkt, moet de naheffing opnieuw berekend worden.

LJN BK9273
Kantonrechter Haarlem
Loon in natura
Eerste aanleg
12 januari 2010

Door mr. Ingrid Kooiman