Ontvanger hoeft inlener niet te waarschuwen

19 feb 2010 Doorsturen Afdrukken

Werkgevers die werknemers inlenen moeten rekening houden met het risico van inlenersaansprakelijkheid.

Onlangs benadrukte Rechtbank Breda dat de Belastingdienst geen verplichting heeft om de aansprakelijk gestelde inlener te waarschuwen voor een aansprakelijkstelling.

De zaak waar dit onlangs aan de orde kwam was als volgt. Een werkgever, werkzaam in het verpakken van landbouwproducten, leende arbeidskrachten in bij een derde persoon. Na een controle bij deze uitlener stelde de inspecteur dat de uitlener geen sluitende kasadministratie had bijgehouden, terwijl wel aanzienlijke bedragen contant waren ontvangen en betaald. Hierdoor was niet conform de feitelijke situatie loonheffing en btw afgedragen. De uitlener werd vervolgens failliet verklaard waarna de Ontvanger de inlener aansprakelijk stelde voor een aantal (onbetaald gebleven) naheffingsaanslagen loonheffing en btw.

Onzorgvuldig

De werkgever was het hiermee niet eens en ging tegen deze aansprakelijkheidstelling in bezwaar en beroep. Hierbij stelde hij dat de Ontvanger onzorgvuldig had gehandeld door niet te waarschuwen voor een eventuele aansprakelijkstelling. Als de Belastingdienst zorgvuldig had gehandeld, dan had de werkgever op tijd stappen kunnen ondernemen en onder andere de identificatiebewijzen van de ingeleende arbeidskrachten kunnen achterhalen. De Ontvanger voerde aan dat door de eerdere beslaglegging en het inlenersonderzoek de werkgever wel degelijk al op de hoogte had kunnen zijn van een eventuele aansprakelijkstelling. De zaak kwam voor de rechter. Die benadrukte dat de ontvanger de aansprakelijk gestelde inlener niet actief had hoeven te informeren over de fiscale status van de uitlener.

Eigen verantwoordelijkheid

De inlener heeft namelijk een eigen verantwoordelijkheid als het gaat om de eventuele gevolgen van het inlenen van arbeidskrachten. Het is dan ook aan de inlener zelf om maatregelen te treffen om de gevolgen van dat risico te beperken. De werkgever had ook nog aangevoerd dat de Ontvanger zich onvoldoende had ingespannen om de onbetaalde naheffingsaanslagen bij de uitlener zelf te verhalen, maar ook hier koos de rechter voor de Ontvanger. De verklaring van de Ontvanger dat een zodanig verhaal niet realistisch was vond de rechter erg aannemelijk. In het bijzonder omdat na het uitspreken van het faillissement de Ontvanger niet over de mogelijkheid beschikt om opbrengsten uit de faillissementsboedel te verkrijgen. De aansprakelijkstelling bleef dus overeind!

Bronnen:
• Rechtbank Breda, 19 oktober 2009, 08/3964 >>
• De SalarisAdviseur >>